Da się?
- Jak wszystko. - Ile osób zginie?
Tyle, by wyszło autentycznie.
Wiadomości same nie znikają.
Kto miałby to zrobić?
Ci, którzy tak bardzo starają się obarczyć winą Omara.
To pokazuje, że ktoś miesza w dowodach.
I ten telefon.
Dżihadyści się zabijają.
Omar poprosił mnie o spotkanie.
Śledzi mnie policja, więc poprosiłam kolegę, Ahmeda,
by zasugerował Omarowi poddanie się. Ale tego nie zrobił.
To nie policja.
Mogą cię oskarżyć o współpracę z terrorystami.
- Zniknął. - Co?
Jamal zniknął. Właź.
Zrobi pan sobie ze mną selfie?
W ramach solidarności z ofiarami i pańskim bratem.
Wyjedźmy, zacznijmy od nowa.
Nie będziemy uciekać.
Zapomniałeś wspomnieć,
że to Edurne poprosiła Hakimiego, by spotkał się z Jamalem.
MADRYT
Gdy odbierzesz samochód,
zajedź na stację benzynową za 400 metrów
i zaparkuj przy kawiarni.
Moi ludzie zajmą się resztą.
Dlaczego mam go odebrać ja? Wyślij swoich zbirów.
Wóz jest na twoje nazwisko.
Od razu ci go dadzą.
Nam dłużej się zejdzie.
Nie chcę, by niespodzianka zaczęła cuchnąć.
Miałeś tylko pociągnąć za spust.
Ale nie, zrobiłeś scenę, by mi dopiec.
Bo nazwałem cię amatorem?
Coś ci powiem.
Nie tylko nim jesteś,
jesteś też niekompetentnym dupkiem.
Dzień dobry.
1647HRZ.
Może pan powtórzyć?
Jasne.
1647HRZ.
Trochę się spieszę.
Mówi pan 1647HRZ?
Tak, po raz trzeci.
Jakiś problem?
Został usunięty.
Co to niby znaczy?
Ktoś już go odebrał.
Co?
Na pewno?
1647HRZ.
Samochód odebrany przez kogoś innego o 8.48.
Rozumiem.
A mógłby pan powiedzieć, przez kogo?
Niestety nie wolno mi.
Rozumiem, ale to auto firmowe, jest moje.
Zostało odebrane przez kogoś upoważnionego.
Upoważnionego przez kogo?
Więcej nie mogę zdradzić.
Musi mi pan powiedzieć.
Złamię ustawę o ochronie danych osobowych.
Kto zabrał auto?
Kolejny wariat.
Chodź, Iker. Idziemy.
Dobry chłopiec.
Dalej, Iker.
Wsiadaj.
Dobrze.
Wrzód na tyłku.
...kluczowa postać w zamachu
w Bilbao przeprowadzonym prawdopodobnie przez Omara Jamala,
najbardziej poszukiwanego człowieka w Europie.
Wciąż nie wiadomo, gdzie jest Hakimi. Zniknął dobę temu.
Ahmed!
Ty skurwielu!
...spekuluje się, że mógł zbiec z kraju z Jamalem.
Policja stara się udowodnić,
że nie uciekli z półwyspu.
Tymczasem Edurne Aranguren, dziewczyna podejrzanego sprawcy,
spędziła noc w areszcie po aresztowaniu przez baskijską policję
wczoraj w jej domu w Bilbao.
Dwudziestolatka,
która była w związku z Jamalem przez ponad rok,
podczas aresztowania przebywała z rodzicami
i, podobno, miała bilet na samolot do Wielkiej Brytanii.
Aranguren mogą zostać postawione zarzuty
o wspieranie organizacji terrorystycznej.
Jeśli zostanie jej to udowodnione, może spędzić w więzieniu do 20 lat.
Przysługuje ci adwokat.
Zadzwonić po niego?
Więc spytam cię tylko raz.
Nawiązałaś ostatnio kontakt z Jamalem?
Nie.
To znowu ja.
Nie odbierasz, martwię się.
Zadzwoń, gdy włączysz telefon.
Rozmawiałeś z Omarem?
Wisi mi jego decyzja. Powiedz, czy wszystko gra.
Muszę...
Pomysł z nierejestrowaną komórką był dobry,
ale nagrałaś się na sekretarkę, i to był błąd.
To jednoznaczny dowód.
Grozi ci 8 lat za ukrywanie sprawcy
i od 15 do 20 za współpracę z terrorystą.
Zależy od sędziego.
Omar dzwonił, by się poddać.
Wiedziałaś, nie?
Zadzwonił...
ale wycofał się. Nie wiemy dlaczego.
Zdradzę ci moją teorię.
Omar się z tobą skontaktował.
Nie bezpośrednio, przez osobę trzecią.
A ty, mądra dziewczynka, wiedziałaś, że cię śledzimy,
więc poprosiłaś Ahmeda, by poszedł na spotkanie.
I poprosił go, by się poddał.
Mylę się?
- Krowę? - Tak.
Żeby dawała mleko. No co?
Dziwne zabierać krowę na bezludną wyspę.
Mam coś przynieść? Jakiś deser czy coś?
Co chcesz, ale nie krowę.
Edurne...
Kto przekazał ci wiadomość? Powiem sędziemu,
by wziął pod uwagę, że współpracowałaś z policją.
Jesteś bardzo młoda.
Dwadzieścia lat to długo.
Będziesz miała 40 lat, gdy wyjdziesz.
Stracisz najlepsze lata swojego życia.
Zostawię cię, przemyśl to.
Tu Gaizka Azkárate.
Nie mogę odebrać. Zostaw wiadomość. Oddzwonię.
Gaizka, to ja.
Nie zajechałeś na stację. Coś się stało?
Zadzwoń.
Dziewczyna się złamie. To kwestia czasu.
Tego właśnie nie mamy.
Jamal jest w Madrycie.
Przeniesiemy tam operację.
Dziewczyna musi zacząć śpiewać. Zostawcie to nam.
Negocjowaliśmy już z terrorystami.
Edurne jest ważna ze względu na to, co robi, a nie, co mówi.
Możemy ją przesłuchiwać,
aż powie nam, kto przekazał jej wiadomość,
i trzymać ją w areszcie pod wieloma zarzutami.
- Lub? - Ją wypuścić.
Oszalałaś? Sama powiedziałaś,
że można jej postawić zarzuty.
Ale Omar Jamal raz się już z nią skontaktował.
Kocha ją. Ufa jej.
Pewnie zrobi to po raz kolejny.
Obserwujmy ją, a dotrzemy do niego.
Jest cenniejsza na zewnątrz niż tu.
MSW się nie zgodzi.
A prasa zrobi z tego cyrk.
Zajmę się jednym i drugim.
Wypuśćcie ją.
Rzecznik prasowy MSW nie potwierdza i nie zaprzecza
uwikłania w sprawę Aranguren...
Słyszeliście o Edurne?
O tym chcieliśmy porozmawiać.
Zakir, powiedz tacie, co się stało.
...nie może na razie wyjawić postawionych jej zarzutów.
Zakir, proszę.
...twierdzi, że oskarżono ją...
No, Zakir? Co chcesz mi powiedzieć?
...o ukrywanie sprawcy i utrudnianie śledztwa.
Omar do mnie dzwonił.
Chciał, by Edurne się z nim spotkała.
Coś ty zrobił?
Naraził nas na niebezpieczeństwo!
Nic nie zrobił!
Był posłańcem!
To Omar zadzwonił.
Co miał zrobić?
Zadzwonić na policję? Wydać brata?
Lepiej brata niż całą rodzinę.
Teraz wszyscy jesteśmy współwinni! Wszyscy!
Mogę wejść?
Pijemy herbatę z liści mięty. Lubi pani?
Tak. Jest smaczna.
Jeśli jest za mocna,
mogę rozcieńczyć.
Dobrze, dziękuję.
Zastanawia się pani, co tu robię.
Sama nie jestem tego pewna.
Chyba szukam odpowiedzi.
Na jakie pytania?
Dlaczego mój syn zginął.
Na niektóre pytania nie ma odpowiedzi.
Tak jak istnieje bezinteresowna dobroć,
tak samo jest ze złem.
Ale mój syn i inni zginęli z pewnego powodu.
Waszej religii.
Waszej Świętej Wojny.
To moja religia, ale nie moja wojna.
Zabijanie w imieniu Allaha
ma dla mnie taki sam sens, jak dla pani.
Wie pani co?
Kiedy Gorka chodził do przedszkola,
ugryzł kiedyś innego chłopca.
Byłam zaskoczona,
bo nigdy nie sprawiał kłopotów.
Ale przecież...
każda matka tak myśli o dziecku.
Nie miałam wyboru, musiałam przeprosić.
To był mój obowiązek jako matki.
Jeśli oczekuje pani przeprosin, rozczaruję panią.
Pani syn ugryzł chłopca.
A mój pani syna nie zabił.
W drodze tutaj powtarzałam sobie, że będzie pani inna niż pani syn,
ale myliłam się.
Jest pani jak on.
Potworem...
który zamiast ukoić ból innej matki,
woli ukrywać się za oczywistym kłamstwem.
Pani nie szuka ukojenia,
lecz chce, bym się płaszczyła.
A jeśli komuś przynosi ulgę ranienie innej osoby,
tę osobę można nazwać potworem.
Oby pochowała pani syna tak, jak ja pochowałam mojego.
Wynocha z mojego domu. I niech się pani trzyma z dala od mojej rodziny.
Wynocha, mówię!
Wynocha!
- Proszę puszczać! - Już!
Proszę się wynosić.
Pewnie zadzwoniłaś na policję, nie?
O wielu rzeczach nie mogę mówić,
a i tak byś nie zrozumiała.
Nikt nie zrozumie.
Ależ ja rozumiem.
Wiem, kto to jest.
Wszystko zrozumiałam.
Myślałam, że nienawidziłeś brata,
a ty chciałeś sam pomścić jego śmierć.
Przepraszam za to, jak cię traktowałam.
Pomyliłam się.
Przepraszam.
Nie dzwoniłam na policję.
Chciałam...
ale rozpoznałam chłopaka ze zdjęć w telewizji.
To wspólnik kierowcy.
Zrozumiałam, co zrobiłeś.
Straciłeś rozum, Gaizka.
Obiecaj mi, że przestaniesz.
To niebezpieczni ludzie i jednego już zabiłeś.
Pozwól policji pracować.
Niech to oni znajdą kierowcę vana
i resztę wspólników.
Gaizka...
obiecaj, że przestaniesz to robić.
Obiecaj mi to.
Obiecuję.
Muszę... się go stąd pozbyć.
Aranguren, Edurne Aranguren.
Zatrzymali ją.
Wiadomo, o co ją oskarżają?
Jestem przyjacielem, ale nie wpuszczają mnie.
Dobra, jestem jej ojcem.
Halo?
Edurne! Cholera!
Co się stało? Wszystko gra?
Puścili mnie.
Dobrze cię traktowali?
- Co za ulga. - Nic mi nie zrobili.
Rozmawiałaś z rodzicami?
Dzwoniłem, martwili się...
Już po mnie jadą.
Cholera, to moja wina.
Powiedziałem prowadzącej o spotkaniu Omara z Ahmedem.
Nie wspomniałem o tobie, ale dotarła do telefonów.
Nie sądziłem, że cię zatrzymają. Dzwoniłem...
Nie martw się. W porządku.
Nie powinnam była zostawiać wiadomości.
O nic mnie nie oskarżyli.
Od razu przybiegłem.
Nie wyprowadziłem psa.
Mój dom będzie w ruinie, gdy wrócę.
Posłuchaj. Chodź ze mną.
Chcę ci coś pokazać. Mam teorię.
Pewnie słabą.
Jest głupia, ale może coś wyjaśni.
Jadę do Madrytu.
Co masz do zrobienia w Madrycie?
Nikomu nie mów, ale Omar tam jest.
Co? Skąd o tym wiesz?
Podsłuchałam, jak gliniarze o tym mówili, gdy mnie wypuszczali.
Muszę tam jechać i mu pomóc.
A ty pracuj nad teoriami. Odkryj prawdę.
Gdy znajdę Omara, udowodnię, że jest niewinny.
To pułapka.
Robią z ciebie przynętę.
Zatrzymują cię jako podejrzaną, a potem, ot tak, wypuszczają.
A gdy to robią,
przypadkiem słyszysz, że Omar jest w Madrycie.
Edurne, to poufna informacja.
Glina nie gadałby sobie o tym przy podejrzanej.
Straciłby odznakę lub trafił do paki.
Jeśli pojedziesz do Madrytu, wpadniesz w pułapkę.
Omar tam jest.
Jaki mam wybór?
Zostań tutaj.
Jeśli pojedziesz, twoje bezpieczeństwo nie będzie priorytetem dla policji.
Edurne...
Widzę, że cię nie powstrzymam.
Gdybyś potrzebowała pomocy,
zostaw wersję roboczą na tej skrzynce mailowej.
Nie wysyłaj, zostaw w folderze.
I szybko wracaj.
Nie cierpię, gdy żółtodzioby szukają mi żyły do dializy.
Tu Gaizka Azkárate. Nie mogę...
Jestem gotowa.
Chyba pani nie zrozumiała.
Przenosimy operację, nie panią.
Dlaczego nie? Prowadzę to śledztwo.
W Bilbao.
Ale nie w Madrycie.
Słucham? Cała Europa ściga Omar Jamala.
Przykro mi, chodzi o kompetencje.
Wie pan co? Niech sobie pan te kompetencje wsadzi.
I tak pojadę do Madrytu.
Obawiam się, że nie.
Od początku zajmowaliśmy się sprawą.
Nie docenia nas pan.
To nie kwestia doceniania.
Ale każdy ma swoją robotę.
Wy macie inne zadanie:
znaleźć Ahmeda Hakimiego,
znaleźć resztę wspólników i dowiedzieć się, kto ich wspiera.
Na pewno nie porzucimy tych obowiązków.
Ale nie zgadzam się, by kto inny zajął miejsce Olaegi.
Od początku się tym...
Mam gdzieś pana zgodę.
Ma pan wykonać rozkaz.
Przepraszam, to pojawiło się w sieci.
Na Facebooku, Twitterze i Instagramie.
„200 000 euro nagrody dla tego, kto pomoże
aresztować podejrzanego zamachowca, Omara Jamala”.
To leży w pani kompetencjach.
Proszę się tym zająć.
Baskijska policja tego nie skomentowała,
ale znajomi rodziny Azkárate
potwierdzili oświadczenie,
które pojawiło się w mediach.
Oferują nagrodę w wysokości 200 000 euro
dla każdego, kto udzieli informacji o Jamalu.
Musi ona jednak bezpośrednio doprowadzić
do aresztowania podejrzanego terrorysty.
Przypominamy, że Omar Jamal ukrywa się od 22 sierpnia,
choć siły bezpieczeństwa twierdzą, że są coraz bliżej złapania go.
Naprzeciwko.
Nie, nie w sklepie na rogu.
Gdzie jesteś?
Ej! Mój telefon! Ukradł mi komórkę!
Co za menda!
To mój telefon. Mogę odebrać?
Mów po hiszpańsku.
Tak?
Saïd?
Tu Omar, to ja.
Omar Jamal. Nie rozlączaj się.
Pomóż mi.
Nie zabiłem ich. Jestem niewinny.
Nie wiem, co robić.
Nie widzieliśmy się od dziesięciu lat,
ale tylko ciebie znam w Madrycie.
Pomóż mi się z tego wykręcić, błagam. Błagam cię!
Saïd?
Dziękuję. Nie potrzebuję karty kredytowej.
Saïd?
Saïd!
Dani, wystarczy! Zabijesz go!
Za kogo ty się, kurwa, masz?
Telefon.
Rozpoznaję go. Znam go.
Co? Skąd?
Kurwa! To ten terrorysta!
Terrorysta?
Tak! Ten od zamachu w Bilbao.
- Chodź, uciekamy! - Nie, czekaj.
- Chodź! - Dzwoń na policję!
- Idź, kurwa! - Jebać to!
- To nie nasza sprawa! - Słuchaj!
Dzwoń po gliny!
Zabił osiem osób. Nie możemy odejść.
Szybko, dzwoń!
- Uciekaj! - Uważaj!
Dzwońcie, a was wysadzę.
Wokół pasa mam dwa kilo materiału wybuchowego.
Wykręć numer, a wysadzę wszystkich. Nie zależy mi.
Telefon na ziemię.
Już!
Nie ma większego boga od Allaha
i większego proroka od Mahometa.
Portfele też!
Wiem, gdzie mieszkacie.
Jeśli mnie wsypiecie, pójdę siedzieć,
ale moi bracia przyjdą po wasze rodziny.
Nie ma większego boga od Allaha.
Jest wspaniały.
Co się z tobą dzieje?
Odbiło ci?
Zamordowano mi syna.
To wystarczający powód, żeby mi odbiło.
Zaproponowałaś nagrodę?
Mordercy Gorki muszą za to zapłacić.
Co w tym złego?
Nic, ale nie rób z nas jakiejś mafii.
Nie martw się o nasz wizerunek.
Ludzie znają cię lepiej, niż myślisz.
Mam w dupie wizerunek.
Martwi mnie firma.
Był moim synem.
Nie potrzebuję pozwolenia, by go pomścić.
Mylisz się.
Używasz nazwy firmy.
Nie możesz o tym decydować bez pytania o zdanie mnie,
naszych prawników i może nawet zarządu.
Jeśli nie przeszkadza mu, że wydajesz kasę na dziwki,
to i pozwoli mi złapać mordercę mojego syna.
Przepraszam, że przeszkadzam. Musimy porozmawiać.
Chyba z tą wariatką.
Może pani coś zdziała.
Jeśli chodzi o nagrodę, traci pani czas.
To naprawdę zły pomysł.
Nie zgadzam się z tym.
Nagrody nigdy nie przynoszą zamierzonego dla śledztwa skutku.
Utrudniają naszą pracę.
No tak. Waszą pracę.
Gdybyście ją wykonywali,
morderca już by nie żył, jak mój syn.
Rozumiem, ale zapewniam, że oferowana przez panią nagroda
nie pomoże nam w zakończeniu śledztwa.
Proszę, by natychmiast ją pani usunęła.
A jeśli odmówię?
Aresztuje mnie pani?
Aresztuje pani babcię dziecka w pani łonie?
Wiem, kim pani jest.
Mój mąż i syn starali się to przede mną ukryć,
ale słabi z nich kłamcy.
Więc rozumie pani, jak bardzo chcę złapać drania.
To proszę.
A gdy to pani zrobi,
ja zrezygnuję z nagrody.
Mamy nie ma?
Nie.
Próbowałeś kiedyś piwa?
Chcesz?
Muzułmanom nie wolno pić.
W Koranie jest napisane,
że nie można się modlić po alkoholu.
Więc w pewnym sensie
jednak możemy pić.
Picie może szkodzić...
ale nie tak bardzo,
jak uderzenie kogoś bliskiego.
Gdy dzwonił Omar,
miałeś poczucie, że to zrobił?
Że ich zabił?
Wiedziałem, że nie dasz rady.
Niełatwo brudzi się ręce.
Masz łopatę?
Czego chcesz?
Przeprosić.
Bo ci przykro czy dlatego, że ustaliłam nagrodę?
Bo naprawdę mi przykro.
Słabo kłamiesz,
ale w porządku.
Wycofa pani nagrodę?
Jasne.
Jeśli przeprosisz również matki innych ofiar.
Publicznie.
Daj znać, na którym będziesz kanale.
To zły moment.
Zły moment?
Gdzieś ty, kurwa, był?
Nie dojechałeś na stację benzynową.
Co się stało z paczką?
Sam się nią zająłem.
Że co proszę? Posłuchaj...
Jadę do Madrytu.
Wyślę ci numery do ludzi, którzy ci pomogą.
Sam to rozwiązałem.
Zrobię to sam.
Wyślij mi wszystko, nawet jeśli wydaje się nieważne.
Tak, dla wszystkich ośmiu.
Chcę mieć informacje pod ręką, wiesz, jak jest.
Co roku piszemy raport
z profilami ofiar i tak dalej.
Pracoholizm to moje drugie imię.
Więc idź za własną radą!
Pewnego dnia pęknie ci mundur od wielkich jaj, które wyhodowałeś.
Cholera.
Potem do ciebie zadzwonię, dobra?
Kurwa!
Ale gigant! Pewnie ci się podobało.
No dobra...
Coś ty zeżarła?
Szefowo, pan nalega na spotkanie.
Wygodnie ci?
Może oliwki i tapas do tego?
Wiesz, co musiałem zrobić za dzieciaka, by zobaczyć cycki?
Prosiłem mamę o kasę na lody,
a potem kupowałem te na samym końcu zamrażarki.
Smakowały okropne, ale wszystko jedno,
bo wiedziałem, że Paquita, kasjerka,
musi się nachylić, by je dosięgnąć.
A Paquita lubiła wycięte dekolty.
Wiesz, co się dzieje, gdy masz dekolt i się nachylisz.
Właśnie.
I tak mi zostało.
Znajduję sposób, by dowiedzieć się czegoś w tajemnicy.
I jestem w tym naprawdę dobry.
Ale ty? Ty jesteś mistrzynią. O tak.
Chylę czoła.
Skąd masz ten mikrofon?
Manola go znalazła.
Pies, z którym mieszkam.
Pominę kloaczne szczegóły.
Przecież wiesz, gdzie go znalazłem.
Umieściłaś go w moim domu.
Gorostiza ma nas za głupków.
Ukrywał informacje.
Nie wiem, od jak dawna, ale działa sam.
Podrzucił pluskwę jednemu ze źródeł.
To jego, bo widziałam je w walizce.
Nie zdziwiłabym się, gdyby podsłuchiwał rodzinę Jamala, Edurne, nawet nas.
Śmieje się nam w twarz.
Sabotuje nas.
Nie chce cię w Madrycie.
Gadałem ze wszystkimi, nawet z MSW,
ale nie mogę nic zrobić.
I co teraz?
Będziemy oglądać śledztwo w telewizji?
Kłamali nam od początku.
Urlop macierzyński?
Nie kontynuujesz śledztwa w Madrycie.
Ale prawo nie zabrania ci pozwiedzać podczas urlopu.
Dawno już nie byłam w stolicy.
Zawsze chciałam zwiedzić muzeum Prado.
Jeśli chcą grać nieczysto,
nie zostaniemy w tyle.
Mogę liczyć na czyjeś wsparcie?
Tylko moje.
MSW obiecało mi,
że będą mnie informować o ruchach Aranguren.
Wszystko ci przekażę.
Będziesz ją śledzić, ale jeśli cię złapią...
To mój problem.
Wsiadła do busa godzinę temu.
Złap następny samolot, a dotrzesz na czas.
Miłego zwiedzania.
Jestem. Na pewno tu jest?
Tak. I ludzie Gorostizy też.
Nie rzucaj się w oczy.
Mógł mi to pan poradzić osiem miesięcy temu.
Widzę ją.
Namierzyłeś ją?
Tak.
Nie zgub jej.
Tonic, poproszę.
Pełno tu ludzi Gorostizy.
Zachowaj ostrożność. Nie mogą cię zobaczyć.
Ale tłum. Podwój ludzi przy drzwiach.
Chyba nikogo nie szuka.
Na pewno się tu umówili.
Cześć, piękna. Jak leci? Jesteś sama?
Pozbądź się dziwaka.
Hej. Jesteś sama?
Postawię ci drinka.
Szot czy piwo?
Jest w toalecie. Co robimy?
Nic.
Nie ma tam okien ani wentylacji. Nie ucieknie.
Musi wyjść tą samą drogą.
Wciąż tam jest?
Tak.
Nie wyszła?
Na pewno nie.
Jednostki przy drzwiach, wychodziła?
Nie.
Długo tam jest.
Zbyt długo. Wchodzę.
Nie, zdemaskujesz się.
Co robić? Mam wejść?
Tak.
Uciekła. Powtarzam: uciekła.
Salam alejkum.
Przepraszam.
Czy pan to Saïd Yasir?
Tak.
Wiem, że nie wpuszczacie tu kobiet.
Przepraszam.
Jestem dziewczyną Omara.
Przychodził tu 12 lat temu.
Znam go,
ale dawno się ze mną nie kontaktował. Przepraszam.
Zostawię numer.
Jeśli zadzwoni, proszę mu go dać.
Jest sam, boi się.
Potrzebuje mnie.
A ja jego.
Nauczył go pan, jak strzelać lewą nogą.
Kazał mu pan założyć tylko jeden but.
Pamięta pan?
Robił pan za niego pracę domową z matmy, bo był słaby
i ojciec się złościł.
Wsparł go pan po śmierci dziadka.
Nie narażę dla niego wspólnoty.
Nie proszę o to.
Właśnie że tak.
Jeśli ci pomogę, wszyscy pójdziemy do więzienia.
Żadni z nas nowicjusze.
Wiemy, jak to działa.
Obserwują nas całą dobę.
Policja ma oczy wszędzie.
Może nawet ty dla nich pracujesz.
Może masz podsłuch.
Widzi pan jakiś?
Omar?
- Krowę? - Żeby dawała mleko. No co?
Dziwne zabierać krowę na bezludną wyspę.
Tak bardzo cię kocham.
Napisy: Marta Przepiórkowska